Certyfikat gost-r dobrowolny

Ten certyfikat potrafi być różnie nazywany: certyfikat GOST R, Certyfikat Zgodności GOST R, GOST R Certificate, a czasami nawet Certyfikat GOST EAC, EAC GOST lub GOST R EAC. Trzeba jednak zaznaczyć, że trzy ostatnie nazwy są niepoprawne i mogą wprowadzać w błąd, ponieważ certyfikaty GOST obowiązują na terenie konkretnych krajów, a nie całej Unii Celnej. Takie błędne nazewnictwo może nieść za sobą bardzo nieprzyjemne skutki. Zarówno podczas odprawy celnej jak i wywiązywaniu się ze zobowiązań z kontrahentem.

Normy GOST mają swój początek jeszcze za czasów ZSRR. Ich pierwsze wersje zostały sformułowane w 1968 roku w ramach systemu normalizacji państwowej, jako ogólnopaństwowe normy ZSRR. Sama nazwa GOST jest skrótem od „gosudarstwiennyj standard”, co po polsku oznacza standard państwowy. Po przejściu na gospodarkę rynkową, w 1990 roku, Rada Ministrów ZSRR zatwierdziła, że jedynie normy odnoszące się do bezpieczeństwa i kompatybilności produktów, ochrony środowiska oraz wymienności towarów pozostały obligatoryjne. Mimo upadku ZSRR, w Federacji Rosyjskiej oraz pozostałych krajach powstałych po rozpadzie ZSRR normy GOST są wciąż rozwijane, a obecnie także modernizowane pod kątem międzynarodowych standardów.